ΑΜΑ ΤΡΩΣ ΑΛΑΤΙ, στη θάλασσα μόνο κολύμπα

Μετά από 8 αλλαγές, και άλλες τόσες παραλλαγές, αυτός  είναι ο τίτλος που μου άρεσε περισσότερο. Και ας είχα στο μυαλό μου τρένα και ράγιες, όχι  βράχια και αλμύρες.  Στη σύνδεση των κουκίδων, άβυσσος η ψυχή… κτλ κτλ.

Ένας απέραντος βράχος με γούρνες είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, καρατσεκαρισμένο αυτό. Όπως παγιδεύεται το πλεόνασμα της θάλασσας στις πέτρινες εσοχές και γίνεται αφράλα από τον ήλιο, έτσι και το πλεόνασμα των συμπεριφορών παγιδεύεται στα στεγανά της συνείδησης, εκεί όπου η αλήθεια και η νόηση το μετατρέπουν πάλι στην πρωτογενή του μορφή.  Μόνο που εδώ, στη συνείδηση και στην ψυχή, δεν υπάρχουν οι κρησάρες του συλλέκτη για να φιλτράρουν τα ξένα σώματα, τα τσάχαλα. Ούτε η μετέπειτα επεξεργασία λείανσης και αποστείρωσης. Ειλικρινής η συμπεριφορά σου; Αλήθεια θα μείνει. Ψεύτικες οι κουβέντες σου; Υποκρισία θα μείνει. Εδώ, και όχι στις αλυκές των βράχων, ισχύει η παροιμία “όποιος κατουράει στη θάλασσα, το βρίσκει στο αλάτι.”
Είναι, λοιπόν, σημαντικό να κάνεις την ανάγκη σου στον ενδεδειγμένο χώρο πριν μπεις στη θάλασσα… ειδικά αν, εκτός από ρίγανη, στα κολοκύθια σου θέλεις και αγνή αφράλα.
Τι σχέση έχει αυτό με τα τρένα και τις ράγες; Καμία! κολώνες σύρματα Απλά, μου ήρθε στο μυαλό προχθές, την ώρα που αφηρημένη και κοιτώντας ψηλά για κανένα συννεφάκι με φωτογένεια, διαπίστωσα πως είχαν πέσει, δύο βήματα πίσω μου, οι μπάρες της ισόπεδης διάβασης του τρένου που περνάει λίγο πιο πέρα από το σπίτι. Την ίδια σχεδόν στιγμή, έπεσαν και οι μπάρες μπροστά μου, άρχισαν να αναβοσβήνουν οι κόκκινοι σηματοδότες και να βαράνε τα καμπανάκια. Να σημειώσω εδώ πως, αν και το τρένο που περνάει είναι σύγχρονη αμαξοστοιχία του προαστικού για Μανχάταν, η συγκεκριμένη διάβαση είναι μία από τις ελάχιστες που έχουν παραμείνει στη Βόρεια Αμερική με παραδοσιακούς σηματοδότες και προειδοποιητικούς ήχους μικρής καμπάνας.  Κάπου στο βάθος ακούστηκε και το σφύριγμα του τρένου. Τα ροζ συννεφάκια στον ανατολικό ορίζοντα μου είχαν αποσπάσει την προσοχή και δεν κατάλαβα πόσο επείγον ήταν να κατέβω αμέσως από τις γραμμές. Σίγουρη πως δεν έβλεπα τρένο ακόμα να έρχεται, ξέχασα πως η γραμμή είναι διπλής κατεύθυνσης! Το τρένο ερχόταν από δυτικά, από πίσω μου, και ήταν πολύ κοντά! Φοβήθηκα για λίγο, όχι πως θα με πατήσει το τρένο μια και υπήρχε αρκετός χρόνος να κατέβω από τις γραμμές και να περάσω κάτω από τις μπάρες στην ασφάλεια του δρόμου. Αυτό που με φόβησε ήταν που  δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι το τρένο ήταν τόσο κοντά, ότι ερχόταν από εκεί που δεν είχα προβλέψει. Είχα χαζέψει – γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε – με τα ροζ συννεφάκια και τις σιλουέτες των στύλων και καλωδίων στον ουράνιο φόντο.
Κατέβηκα από τις γραμμές; Εεεε ναι, δεν γράφω από το υπερπέραν!  Αλλά όχι πριν κάνω μερικά κλικ, κλικ, κλικ….γραμμες τρενου Νεα Υόρκη Πάντα, όμως, έτσι έκανα. Δεν εννοώ τα κλικ. Πάντα είχα και τα δύο πόδια πάνω στις γραμμές του τρένου, ακόμα και όταν οι μπάρες ήταν κατεβασμένες και το τρένο πλησίαζε. Όχι τόσο από αλαζονεία και σιγουριά πως θα προλάβω να κατέβω, όσο από την ανατριχίλα που μου προκαλεί η εναλλακτική θέση. Το να σε πατήσει το τρένο είναι ένα θέμα, δεν έχω τόση άγνοια κινδύνου. Όμως,  πας “μπαμ και κάτω” και γίνεσαι – τουλάχιστον – λιπαντικό για τις ράγιες και θέμα στο δελτίο ειδήσεων για μια-δυο μέρες. Αν κάνεις λίγα βήματα πίσω, η ταχύτητα – ο αέρας – του τρένου θα σε πετάξει κάτω, θα σε σακατέψει, θα “την ακούς” συνέχεια. Θα φοβάσαι κάθε φορά που θα ακούς καμπανάκι, που θα ακούς σφύριγμα, που θα βλέπεις μπάρες να κατεβαίνουν –ακόμα και όταν είσαι στα δίοδια. Και θα χάνεις το νόημα των φωτεινών σηματοδοτών και των σφυριγμάτων…  Όχι, δεν σε προειδοποιούν για το τρένο που έρχεται αλλά για τα ροζ συννεφάκια. Να τα χαζεύεις, ναι. Μη ζείς όμως σε αυτά γιατί δεν κρατούν πολύ. Ούτε θα σε κατεβάσει κάποιος από εκεί, μόνα τους διαλύονται πάντα αυτά. Εγώ έχω επιλέξει θέση σε ενδεχόμενη σύγκρουση με το τρένο. Και, μεταξύ μας, τα ροζ συννεφάκια τα έχω μόνο για φόντο, αλλά δεν μπορώ να στερήσω σε κανέναν το δικαίωμά του στην απόλυτη νιρβάνα. Επίσης, τρώω άφοβα αφράλα από τις θάλασσες που κολυμπάω.
Τι σχέση έχει αυτό με τη αφράλα και τις αλυκές τις άλλες; Καμία! Απλά έτυχε αυτό το σκηνικό στην απογευματινή βόλτα όπου συνδιάζω σαφάρι για κανένα κλικ της προκοπής με … μαναβική. Προχθές είχα σκοπό να αγοράσω κολοκυθάκια που μου αρέσουν με αγουρέλαιο, ρίγανη και αφράλα. Ειχα εξασφαλίσει το αγουρέλαιο και τη ρίγανη από την τελευταία επιδρομή στο ελληνικό μπακάλικο αλλά δεν είχα βρει το αλάτι που μου αρέσει. Θυμήθηκα τις αλυκές στα αγαπημένα Κύθυρα και στον Γέρο Γόμπο, τις διηγήσεις για τη επίπονη διαδικασία συλλογής του αλατιού, την παροιμία, τα μικρά ψέματα που κρύβουν μεγάλη υποκρισία, τα χαμόγελα που κρύβουν συσσωρευμένη χολή, και κάτι που πρέπει να γράψω αλλά βαριέμαι. Και εκείνον τον Ερμή, ο οποίος “αν και σε ορθή – επιτέλους – πορεία στους Διδύμους, κάνει τετράγωνο με τον ανάδρομο Ποσειδώνα στους Ιχθείς, σκορπίζοντας ψέματα, εξαπατήσεις, απαγοητεύσεις και προδοσίες”  τις επόμενες μέρες.  Δεν τα λέω εγώ, ο γκουρού της αστρολογίας, ο Λεφάκης τα λέει. Δεν είναι όλοι οι γκουρού έγκυροι αλλά για τον Μπιγκ Λεφ δεν σηκώνω κουβέντα.  Κάπως ετσι έφτασα από τον Γέρο Γόμπο στην διάβαση του Long Island Rail Road. Δεν είναι μόνο η ψυχή άβυσσος, και το μυαλό δεν πάει πίσω… Χάος!τρενο Νεα Υορκη
Μετά από τόσον καιρό που που έχω να γράψω εδώ, θέλω να πω κάτι; Μπορεί. Μπορεί και όχι. Και αν ναι, σε ποιόν; Αν και το συνηθίζω να λέω τα παράπονά μου και να εκφράζω τις καταγγελίες μου με “φωτογραφικά” ή ακαταλαβίστικα για πολλούς κείμενα, δεν είναι πάντα έτσι. Κάποιες φορές ξεκινάω από αυτή την αφετηρία αλλά κάποια λέξη ή εικόνα μπορεί να με πάει αλλού και εγώ ακολουθώ το νήμα αυτής της νέας σκέψης.  Σαφώς και κάποιοι ενοχλούνται, αλλά αυτό το “όποιος έχει μύγα, μυγιάζεται” είναι άλλη παροιμία!
Επιτρέψτε μου – για να είμαι και στο κλίμα της εποχής – να παραμείνω ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΑΣΑΦΗΣ!
(σημείωση: παραθέτω τις φωτογραφίες – από τα κλικ που ανέφερα – σαν απόδειξη του συμβάντος, δεν το δημιούργησα στη φαντασία μου. Και αυτό επειδή λόγω εποχής κυκλοφορούν πολλές μύγες και είναι εύκολο να μυγιαστεί κάποιος.  Μια απλή ιστορία για φιδάκια είναι τούτη, that’s all!)


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: