ΓΙΑ ΑΠΙΣΤΟΥΣ Θωμάδες και Θωμαίδες

korakas

Δε με πίστεψες όταν έγραψα για τα κοράκια, έτσι δεν είναι;

Φταίω και εγώ για αυτό – τότε δε σου έδωσα αποδείξεις. Όμως, έχουμε και δουλειές, καλό μου. Πρόσφατα ήρθε το υλικό, τώρα στο δείχνω. Και ήρθε χωρίς να το ψάξω, με βρήκε και έκανε ΚΡΑ!
Για να δούμε… ΒΓΑΖΕΙ κόρακας κοράκου μάτι; Και αν ΝΑΙ, εσύ – που έχεις λουστεί τον χαρακτήρα του κόρακα – τι κάνεις σε αυτή την περίπτωση;

(η ιστορία μας ξεδιπλώνεται σε τρεις φάσεις, 2 Κυριακές και μια Τετάρτη της Άνοιξης 2016)

ΦΑΣΗ 1η – Τα μαύρα πουλιά και τα ασορτί εργαλεία τους

κορακομαχίες

Κορακομαχίες – τα μαύρα πουλιά και το φτυάρι τους!

Είναι Κυριακή, πρωί προς μεσημέρι, και βρίσκομαι στο τέρμα του πάρκου, στο μικρό αγκυροβόλιο. Κουβαλάω, όπως πάντα, τη φωτογραφική μηχανή. Για τους φίλους μου τους γλάρους. Δεν υπάρχει διάθεση για καταγραφή των μαύρων πουλιών που βγήκαν πίσω από τα δέντρα και σουλατσάρουν λίγο πιο πέρα.  Στα τσακίδια!
Μέχρι τη στιγμή που αρχίζουν έναν άγριο καυγά και είναι πλέον δύσκολο να τα αγνοήσω. Τότε, εκτός από τα ράμφη, που στοχεύουν αποκλειστικά στο μάτι του συντρόφου, παρατηρώ και ένα μικρό πλαστικό φτυάρι. Από αυτά που χρησιμοποιούμε για την άμμο της γάτας ή στον κήπο. Πρέπει να το έχει αφήσει εκεί κάποιος από τους εργάτες του πάρκου που έστρωναν χαλίκια τις προηγούμενες μέρες.
Τι το περίεργο;
Μα, είναι και αυτό μαύρο!
Ασορτί με τα κοράκια.
Επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, από ένστικτο ανοίγω τη μηχανή και τραβάω μερικές φωτογραφίες. Χωρίς διάθεση για σωστή λήψη, χωρίς να σηκωθώ καν από το παγκάκι. Απλά, κάτι μου λέει πως θα βγει μια ιστορία από αυτό το σκηνικό. Τότε, το ένα από τα μαύρα πουλιά γυρνάει και με κοιτάζει με ένα βλέμμα που δεν αφήνει αμφιβολίες για τον χαρακτήρα και προθέσεις του. (μεσαίο καρέ στην παραπάνω εικόνα)
Όπως τα “άλλα” κοράκια, με τη μαύρη ψυχή και τη γλώσσα-φτυάρι.

ΦΑΣΗ 2η – Ο κουτσός κόρακας και η κορακίσια αλληλεγγύη

Πάλι Κυριακή πρωϊνο-μεσήμερο, δυο εβδομάδες μετά. Αυτή τη φορά είμαι στο πάρκο της μικρής λίμνης της γειτονιάς. Είναι μια όμορφη όαση, με μεγάλη ποικιλία δέντρων, με κολυμβητήριο, γήπεδα για διάφορα αθλήματα, χώρους για πικ-νικ και τα γνωστά αμερικάνικα pavillion – τις κυκλικές, σκεπαστές, ξύλινες κατασκευές για εκδηλώσεις και συνεστιάσεις. Η λίμνη είναι σημαντικός υδροβιότοπος, με πολλά είδη μόνιμων και αποδημητικών πουλιών – από χουλιαρόπαπιες και κύκνους, μέχρι γλαρόνια και τσικνιάδες. Η ποικιλία των δέντρων, και οι καρποί τους την άνοιξη, είναι πόλος έλξης για πολλά μικρότερα πουλιά όπως καρδινάλιους, κούκους, κότσιφες, σουσουράδες, κοκκινολαίμηδες και πολλά άλλα.
Σήμερα, όμως, έχει και κοράκια το πρόγραμμα. Ίσως επειδή τα δέντρα αυτή την εποχή είναι φορτωμένα με φωλιές μικρότερων πουλιών γεμάτες αυγά ή νεοσσούς. Πάντα ξέρουν τα μαύρα πουλιά που υπάρχει εύκολη λεία.
Την προσοχή μου τραβάει ένα μαύρο πουλί στο έδαφος, στην άκρη του νερού. Κάνει άτσαλες κινήσεις και πολλές προσπάθειες να πετάξει πάνω από το χαμηλό συρματόπλεγμα. Χωρίς αποτέλεσμα.

μαυρο πουλί

Ένα παγιδευμένο μαύρο πουλί προσπαθεί να δραπετεύσει από τη μικρή φυλακή του.

Είναι φανερό πως έχει κάποιον τραυματισμό στο πόδι ή το φτερό. Βλέπω την απελπισία του και το λυπάμαι. Άσχετα από το χρώμα του και το ποιόν του. Για λίγο, όμως. Ακόμα και τώρα, που δεν έχει αυτό το μίσος στο βλέμμα, μόνο απόγνωση, δεν παύει να είναι κοράκι.
Πρέπει να είναι και νηστικό γιατί καταδέχεται ένα κομμάτι ψωμί που του πετάει ένα πιτσιρίκι που ταίζει τις πάπιες εκεί δίπλα. Το αρπάζει και κούτσα-κούτσα πάει λίγο πιο πέρα. Και τότε το παίρνουν χαμπάρι τα άλλα κοράκια, οι μέχρι χθες φίλοι και σύντροφοι.

κοράκια

Κορακίσια αλληλεγγύη – όχι, δεν είναι ΜΚΟ!

Με συνοπτικές διαδικασίες, του αρπάζουν το ψωμί, το κάνουν πέρα, το αφήνουν μόνο και ανήμπορο στο έδαφος και ξαναπετούν στα ψηλά τους λημέρια.
Και εγώ, συνέχισα τη βόλτα μου και ξέχασα το μαύρο πουλί και το πρόβλημά του.
Μα ήταν, όπως φαίνεται, γραφτό να ξανασυναντηθούμε.

ΦΑΣΗ 3η – Το άδοξο τέλος ενός μαύρου πουλιού

Λίγες μέρες αργότερα, την Τετάρτη, σταματάω στην απέναντι όχθη της λίμνης, αυτή που είναι εκτός πάρκου και δίπλα στο δρόμο. Βλέπω, με έκπληξη, το τραυματισμένο πουλί να σέρνεται κατά μήκος του νερού. Δεν μπορώ να καταλάβω πως έφτασε μέχρι εδώ. Είναι φανερό πως το φτερό του είναι πια σε άθλια κατάσταση – σαν φτερό αεροπλάνου που ακούμπησε με το πλάι στην πίστα προσγείωσης.

κόρακας

Ένα πρώην αρπακτικό στο έδαφος

Δεν προσπαθεί καν να πετάξει, πασχίζει μόνο να μπει στο νερό – μάλλον για να περάσει απέναντι.  Μα τα βρίσκει σκούρα και προσπαθεί να γυρίσει πίσω. Ίσα που επιπλέει και σε κάθε νέα προσπάθεια βουλιάζει περισσότερο. Σε λίγο θα πνιγεί.
Σκέφτομαι πως αυτό το τέλος, πέρα από οδυνηρό,  είναι εξευτελιστικό για ένα πουλί που έχει μάθει να πνίγει και όχι να πνίγεται.
Λίγα μέτρα πιο πέρα βλέπω ένα κομμάτι λάστιχο κήπου και ένα ξύλο. Αν του τα πετάξω, μπορεί να πιαστεί και να βγει από το νερό. Δεν έχει ελπίδες επιβίωσης, αλλά ας πεθάνει στη στεριά.
Και τότε θυμάμαι πως είναι κόρακας.
Θυμάμαι το βλέμμα εκείνου του κορακιού στο αγκυροβόλιο.
Το βλέμμα κάθε κορακιού που έχω συναντήσει.
Τα χαμένα σωσίβια που έχω ρίξει στα διάφορα μαύρα πουλιά.
Και αφήνω την τύχη του στη σοφία της φύσης.

πνιγμός κόρακα

Άμα πετάς παρέα με άλλα κοράκια, για καλό και για κακό, ή μάθε κολύμπι ή βάλε μπρατσάκια – το νερό δεν είναι το στοιχείο σου

Για το τέλος: Όχι, δεν έκανα τον κόπο να φωτογραφίσω τα άλλα κοράκια που πετούσαν από πάνω, μάλλον για να κατασπαράξουν το φρέσκο πτώμα.
Αυτά είναι ενδοοικογενειακές υποθέσεις!

Υ.Γ. Κοιτάζοντας τα νερά της λίμνης, ήρεμα πια αφού κατάπιαν το πουλί, είχα ήδη συνθέσει αυτή την ιστορία. Με κάποιες τύψεις για μια μισή αλήθεια. Δεν είναι ακριβώς κοράκια αυτά τα πουλιά στις φωτογραφίες, αν και μοιάζουν πολύ σε εμφάνιση και σε συμπεριφορά – American Crow λέγονται. Τα κανονικά κοράκια τα έχω αφήσει πίσω.
Για να τα βρούν μεταξύ τους.

reflections

Δεν τελειώνουν οι στρατιές των μοχθηρών μαύρων πουλιών, μα το νερό πάντα ανανεώνεται, λιμνάζει, κυλάει, εξαγνίζει και εξαγνίζεται.

Υ.Γ. 2 Μια ακόμα επικίνδυνη δραστηριότητα για κοράκια είναι το skating on thin ice, αλλά δεν είναι εποχή να ανησυχούμε για αυτό ακόμα. Όχι μέσα στις ψευδαισθήσεις, χαρές, εικόνες, νότες, χρώματα, αρώματα και …σπόρια του καλοκαιριού. Carry on, dear!Save

Save

Save

Save

Save

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: