ΑΔΙΚΗΜΕΝΟ ζωύφιο ο βομβίνος;

agriomelissa edimitratou blog

Εισαγωγή
Δε μου αρέσει να αλλάζω πρόγραμμα. Ειδικά όταν έχω μπροστά μου μια φωτογραφία και την έχω ήδη συνδέσει με μια ή περισσότερες σκέψεις.

Έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που κατέβασα – περίπου – διακόπτη στις συχνές δημοσιεύσεις στο Facebook, σχολιασμούς και γράψιμο στα blog μου. Ήταν τέλη Αυγούστου και τα πάρκα και οι αυλές εδώ στο Long Island ήταν υπό κατάληψη: πεταλούδες, μέλισσες, σφήκες, πασχαλίτσες και άγνωστα σε εμένα πολύχρωμα ζωύφια σε επέλαση για τον τρύγο της γύρης των ανθισμένων θάμνων του Αυγούστου.

Και κάπου εκεί, στο τέλος Αυγούστου, με μια φωτογραφία μέλισσας, έκλεισα τον κύκλο των συχνών δημοσιεύσεων – κυρίως στο FB. Το πως και γιατί “it’s complicated” κατά την φεϊσμπουκική ορολογία. Δεν ξέρω αν θα ξαναδώ ποτέ με το ίδιο μάτι το συγκεκριμένο μέσο, αν θα ξαναέχω διάθεση να ασχοληθώ.

Στα blog είχα σκοπό να ξαναγράψω. Μέσα στο χρόνο που πέρασε έχω γράψει μια ντουζίνα κείμενα που δεν δημοσιεύτηκαν ακόμα. Θέμα διάθεσης; Ισως. Περισσότερο, όμως, ήταν θέμα χρόνου και συγκέντρωσης δημιουργικών δυνάμεων για πιο πρακτική, με κάθε έννοια, απασχόληση.

Και μετά ξανάρθαν οι μέλισσες και τα ζωύφια.
Ειδικά οι βομβίνοι, οι αγριομέλισσες ή μπάμπουρες – οι συμπαθητικές, παρεξηγημένες και – ίσως – αδικημένες bumble bees.
‘Οχι μόνο στα πάρκα και αυλές του Long island.
Ήρθαν και στην οθόνη μου, με παλιές, γνώριμες εικόνες και “βελτιωμένα” βιογραφικά.

Οπότε, πρέπει να τις ξαναφωτογραφίσω.
(η φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο είναι φετεινή – αυτό είναι το σωστό όταν ξαναβγαίνουμε σαν “φρεσκαδούρες” – αλλιώς, το παρελθόν θα είναι πάντα κάπου εκεί, με όλα που αυτό συνεπάγεται).

Το μεσοδιάστημα

Όταν δεν γράφω, δεν δημοσιεύω και δεν εκφράζω άποψη, κάνω κάτι πιο σημαντικό: διαβάζω, ερευνώ και παρακολουθώ. Παίζω το αγαπημένο μου παιχνίδι – connect the dots.

Και “κάνω πραγματάκια” κατά τη δημοφιλή έκφραση.
Τα πραγματάκια περιλαμβάνουν κάποιες δουλειές, που θα βγούν στον αέρα μέσα στο Φθινόπωρο και είναι αποτέλεσμα μελέτης, σκέψης, εμπειρίας και πολύ – μα πολύ – κόπου. Με αυτή την έννοια, δεν είμαι μελισσούλα. Δεν τρυγάω τη γύρη των λουλουδιών για να την μεταφέρω αλλού – φτιάχνω πια τις δικές μου κυψέλες χωρίς κηφήνες και βασίλισσες.

Με αυτές τις λίγες και ίσως αόριστες εξηγήσεις για την απουσία ενός ολόκληρου χρόνου, επανέρχομαι στον βομβίνο.

Μια μέλισσα για πάρτη της

Kατά την Wikipedia “Οι βομβίνοι οφείλουν την ονομασία του στην ελληνική λέξη βόμβος (= θόρυβος), δηλαδή το χαρακτηριστικό “βόμβο” που παράγεται κατά την πτήση τους.”
Ας μου επιτραπεί να διαφωνίσω με τη συγκεκριμένη πηγή (και άλλες που αναφέρουν τα ίδια). Έχω δεί από κοντά – πιο κοντά δε γίνεται – δεκάδες βομβίνους. Δεν ενοχλούν, δεν κάνουν θόρυβο, είναι χαμηλού προφίλ, εστιάζοντας την προσοχή τους στον τρύγο της γύρης και και την αποθήκευσή της.
Επίσης, διαβάζω πως οι βομβίνοι ζουν σε μικρές “κοινότητες” – μέχρι 50 άτομα – και το μέλι που παράγουν καταναλώνεται αποκλειστικά από την μικρή κοινότητα, σε φυσικές κυψέλες μη προσβάσιμες σε όντα που δεν ανήκουν στην κοινότητα.
Αυτό μάλιστα!
Με αυτό θα συμφωνήσω, έτσι είναι όλοι οι βομβίνοι.
Η γύρη γίνεται μέλι – ή ζαχαρόπαστα – για να τρέφεται η αποκία των κηφήνων.
Αθόρυβα και νοικοκυρεμένα!

Η αδικία

Εκτός από την ονομασία, ο βομβίνος αδικείται στην μη αναγνώρισή του ως παραγωγικός επικονιαστής. Σαφώς και δεν τόσο παραγωγικός όσο οι μέλισσες οι άλλες.
Κάτι μένει, όμως.
Κάτι από το φορτίο του αφήνει πάνω στους θάμνους που επισκέπτεται.
Όχι πολύ αλλά αρκετό για να θεωρείται και αυτός επικονιαστής.
Δεν είναι η ποσότητα που μετράει αλλά η κίνηση.
Άμα κάνεις συχνές πτήσεις σε περνούν για κανονική μέλισσα-εργάτη.
Άσχετα αν εσύ το μέλι το αποθηκεύεις στην κρυψώνα σου.

Μα πιο άδικο από όλα είναι η συγγραφή της περιγραφής του βομβίνου από άσχετους και ανώνυμους συντάκτες της Wikipedia. Αναπαραγωγή τμηματικών πληροφοριών, παρερμηνείες, συρραφή υποψιών…

Πώς να περιγράψεις σωστά έναν βομβίνο αν δεν έχεις δει από πολύ κοντά πόσο αθόρυβα λειτουργεί; Αν δεν έχεις μετρήσει τι αφήνει και τι κρατάει για πάρτη του; Αν δεν ξέρεις πόσο φιλικό έντομο είναι;

Με πνίγει το δίκιο σου μικρέ βομβίνε.
Μάλλον πρέπει να ξαναγράψω το βιογραφικό σου.
Το πραγματικό.
Επώνυμα και νοικοκυρεμένα.

υ.γ. “Κεντρίσματα” από σφήκες – αντί αυτού – επιστρέφονται στο πολλαπλάσιο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: