Tag Archives: ερπονταςγλείφονταςκαιμετοκέρατομου

BIRD STRIKE! Σε πορεία σύγκρουσης με τα Κοράκια

Bird Strike λένε στην Αμερική – και στην διεθνή αεροπορική γλώσσα – το συχνό φαινόμενο της σύγκρουσης ενός σμήνους πουλιών με αεροπλάνο, συνήθως κατά την απογείωση του δεύτερου. Πολλές φορές , ανάλογα με το σημείο πρόσκρουσης, το αεροπλάνο παθαίνει ζημιά και πρέπει να προσγειωθεί άμεσα ώστε να εκτιμηθεί η βλάβη. Σε ακραίες περιπτώσεις, τα πουλιά πέφτουν πάνω στον κινητήρα και η ζημιά που προκαλούν μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στην συντριβή του αεροπλάνου. Σε όλες, όμως, τις περιπτώσεις, είτε σε απλή πρόσκρουση με την άτρακτο, είτε σε αναρρόφηση από τους κινητήρες, τα πουλιά γίνονται φτερά και πούπουλα – άσχετα από την τύχη του αεροπλάνου!

σε πορεία σύγκρουσης με τα κοράκια

Θέλει μαεστρία η πτήση ανάμεσα στα μαύρα πουλιά!

Οι γλάροι και οι Καναδέζικες χήνες είναι οι πιο γνωστοί θύτες στα bird strikes. Πετούν σε πυκνούς σχηματισμούς και είναι ιδιαίτερα δύσκολο για ένα αεροπλάνο να αποφύγει την σύγκρουση μαζί τους, ειδικά στην απογείωση που δεν έχει την πολυτέλεια ελιγμών. Με τα κοράκια, όμως, τι γίνεται; Οι ομαδικές πτήσεις τους συνήθως σκοτεινιάζουν τον ουρανό, πετούν κατά εκατοντάδες τα άτιμα! Τι πιθανότητα αποφυγής μιας μοιραίας σύγκρουσης έχει ένα αεροπλάνο στην αναμέτρηση με τα μαύρα πουλιά; Μετά, είναι και εκείνη η παροιμία που αυξάνει τα ποσοστά ήττας του αεροπλάνου. Εκείνη που κάτι λέει για την αλληλεγγύη των κοράκων όταν πρόκειται για την προστασία των ματιών τους.
Όμως, έχει βάση στην πραγματικότητα η παροιμία “κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει;”

κόρακας κοράκου μάτι

Κοράκια, πολλά κοράκια, γέμισαν τους ουρανούς και τη ζωή μας.

Η απάντηση δεν βρίσκεται στο αναμάσημα της χιλιοειπωμένης φράσης αλλά στην παρατήρηση του φαινομένου στο φυσικό του περιβάλλον. Τα κοράκια πετούν σε μεγάλους αριθμούς αλλά χαλαρούς, αραιούς, σχεδόν ανύπαρκτους σχηματισμούς. Τα οδηγεί η οσμή της τροφής, του πτώματος – αυτό εγγυάται την όποια συνοχή τους. Αν όμως η τροφή, η σάρκα προς κατανάλωση, αρχίσει να είναι περιορισμένη, τότε το ιπτάμενο κοπάδι αρχίζει να σκορπίζει. Το κάθε κοράκι φροντίζει για τις δικές του καβάτζες, πετάει προς την κατεύθυνση που πιστεύει πως υπάρχει ακόμα αφάγωτος μεζές. Ακόμα και αν χρειαστεί να βγάλει το μάτι του μέχρι πρόσφατα συνιπτάμενου κορακιού.  Ειδικά αν πάρει χαμπάρι πως ο υποτιθέμενος φίλος κόρακας έχει κάνει πολλά αδιάκριτα “κρα” εις βάρος των υπόλοιπων κοράκων.
Γι’ αυτό και, μέχρι στιγμής, τα κοράκια, αν και κατάμαυρα και τρομακτικά, δεν αποτελούν σοβαρή απειλή για ό,τι πετάει σε μεγαλύτερο ύψος.

αεροπλάνο και κοράκι

Σε πορεία σύγκρουσης με τα κοράκια, παντού και πάντα!

Βέβαια, αραιά και που, όλο και κάποιο κοράκι μπορεί να πέσει και μέσα στον κινητήρα του αεροπλάνου. Σαφώς και θα δημιουργήσει αναταράξεις. Μπορεί να αποκολληθεί ακόμα και κομμάτι του κινητήρα και να πέσει στο έδαφος, προκαλώντας παράπλευρες απώλειες. Αυτές που είναι χαρακτηριστικό όλων των συγκρούσεων.
Είναι όπως το σκοινί όταν τεντώνεται πάνω από ένα όριο. Θα σπάσει, δεν υπάρχει περίπτωση να μην σπάσει. Το θέμα είναι, αν βρίσκεσαι να κρατάς την μια άκρη του σπασμένου σκοινιού, φρόντισε αυτή να είναι η μεγαλύτερη. Και αν είσαι κοράκι, συλλογίσου πόσα “κρα” έχεις κάνει προς τον Πύργο Ελέγχου, εκθέτοντας τα άλλα κοράκια στην αδιάκριτη οθόνη του ραντάρ. Τυφλοκόρακας, δε λέει!!!
Μα, πως μου ήρθε τώρα αυτό με τα κοράκια -μετά τις κότες; Είναι λογική η συνέχεια; Μήπως οι κότες είναι μεταμφιεσμένα κοράκια; Μέιμπι…
Επιτρέψτε μου – για ακόμα μια φορά – να παραμείνω ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΑΣΑΦΗΣ!

Advertisements

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΔΙΑ Μια διαστημική περιπλάνηση ανάμεσα σε δορυφόρους, εξωγήινους και ούφο

Η γυαλιστερή επιφάνεια του διαστημόπλοιου δέχτηκε τις πρωινές ηλιαχτίδες με απορία. Σε καμία προηγούμενη αναμονή για εκτόξευση δεν είχε νιώσει αυτό το επιθετικό αγκάλιασμα φωτός. Συνήλθε όμως σύντομα καθώς τα ηλεκτρονικά αισθητήρια κατά μήκος της ατράκτου μετέδωσαν στον άψυχο μεταλλικό σκελετό την πληροφορία – την υπενθύμιση, μάλλον. Σήμερα η εκτόξευση δεν θα γινόταν από την πίστα του Cape Canaveral κάτω από τον θαμπό αλλά ήπια φιλικό ήλιο της Φλόριδας. Σήμερα, όλη η τεχνογνωσία και τεχνολογία της γης είχε συγκεντρωθεί σε μια μικρή κουκκίδα του πλανήτη, ένα νησί μιας χώρας που μέχρι πρόσφατα ήταν γνωστή με το όνομα Ελλάζω. Το ακριβές όνομα του ίδιου του νησιού δεν το θυμόταν πια κανείς, αν και είχαν περάσει μόνο δέκα χρόνια από το Ολοκαύτωμα. Τώρα ήταν γνωστό ως Κ-69.

Το “Κ” χρησιμοποιήθηκε τιμής ένεκεν, μια και οι περισσότερες μαρτυρίες περί του αρχικού ονόματος συμφωνούσαν με την ύπαρξη του “Κ” στην παλιά ονομασία. Το “Λ”, το οποίο επίσης αναφέρθηκε με μεγάλη συχνότητα, απορρίφθηκε διότι προέκυψε μια σύγχυση στις μαρτυρίες για το αν ήταν μονό ή διπλό. Η ένδειξη “69” προέκυψε με πιο επίπονη διαδικασία. Ο μαθηματικός τύπος που χρησιμοποιήθηκε εξασφάλιζε στατιστική αξιοπιστία: δηλαδή κάθε φορά που γινόταν επεξεργασία στα δεδομένα, το αποτέλεσμα που προέκυπτε ήταν το ίδιο. Κ = (ΦΒ/φ + λ) – μ

όπου, Κ = το ζητούμενο, ΦΒ = ο κατώτατος αριθμός “like” σε ανάρτηση της πιο διάσημης φατσοβιβλιόφατσας του νησιού, φ = μέσος όρος που προκύπτει από την διαίρεση EQ και IQ των φίλων του ιδίου προσώπου, λ = ο ελάχιστος αριθμός κλικ σε ειδήσεις τύπου “ποιός έτρωγε ζαμπονοτυρόπιτα μεσημεριάτικα χθες;” μ = μέγιστος αριθμός φωτογραφιών σε ρεπορτάζ γεύματος γίδας βραστής σε ορεινό χωριό – πρότυπο “πράσινης” ανάπτυξης. Ο αριθμός “69” συνέπεσε να είναι και ο αριθμός του άρθρου του παλιού κώδικα “Κλείσιμο Συμφωνιών με Διαδικασίες MISA 9000.” Όλοι ήταν ευχαριστημένοι, εκτός φυσικά από μια μειοψηφία, απαρτιζόμενη από λάτρεις της παράδοσης, οι οποίοι προτιμούσαν τον αριθμό “41” (προκύπτει από τον αριθμό χαρακτήρων – συν ενδιάμεσων κενών – στην φράση “έρποντας, γλείφοντας και με τo κέρατό μου”). Κανείς όμως δεν πήρε στα σοβαρά αυτούς τους λίγους ρομαντικούς!

Πίσω στην πίστα εκτόξευσης. Δικαιολογημένα θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης για τον λόγο επιλογής ενός άσημου, απομακρυσμένου και τεχνολογικά υποανάπτυκτου τόπου σαν αφετηρία για μια σημαντική αποστολή στο διάστημα. Ας κάνουμε λοιπόν μια μικρή αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν, πριν το Ολοκαύτωμα. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)


%d bloggers like this: